Varð göfugmennskan okkur að falli?

Lýðræðishugmyndin sem er ríkjandi inna VG er falleg og göfug. Hún gengur út á það að fólk sé upplýst og að atkvæðagreiðsla leiði fram þjóðarviljann. Nema hvað. Þannig á að una dómi kjósenda og líta svo á að niðurstaðan sé rétt – í einhverjum skilningi. Innan VG er afstaðan til lýðræðisins ekki jafn kaldlynd og hjá þeim sem átta sig á hvernig lýðræði samtímans virkar og hvernig flestir kjósa á grundvelli félagslegra þátta frekar en raka. Hvernig áróður, stétt, ímynd og framsetning hefur meiri áhrif á athafnir almennings. Þetta á ekki að dyljast neinum sem gaumgæfir fjölmiðlaumræðu, kosningaúrslit og afstöðu lýðsins til ýmissa mála. Og þó menn vísi í Grikkina um sínar rómantísku hugmyndir um lýðræðið þá var Aristóteles  meðvitaður um þessa vankanta. Og það skrýtna er að margir vinstrimenn virðast betur lesnir í mörgum af þeim fræðum sem taka undir þetta. En það dugir ekki til .

Og út frá þessu mætti skamma Vinstrihreyfinguna-grænt framboð. Það mætti skamma okkur fyrir að halda að hugsjónin ein og sér dygði okkur. Það má skamma okkur fyrir að færa okkur ekki betur í nyt markaðsöflin til að sannfæra kjósendur um að félagshyggja sé málið. Það má skamma okkur fyrir að fara ekki í einhvers konar naflaskoðun og endurskoða verklag hugmyndafræðinnar. Það má skamma okkur fyrir margt en eitt getum við þó þvegið hendur okkar af. Við erum með hjartað á réttum stað – og það slær til vinstri.

Og nú þarf bara að fara í vorhreingerningar.